Oke dan…hier dan de start van het passeporte van ondergetekende.
For the record even deze info, zodat dat in ieder geval duidelijk mag geven;
Hoelang zit ik in Kane….. Was het antwoord op die vraag tot voor kort steevast ‘ah nog niet zo lang hoor’ nu we de vier jaar voorbij zijn en we hier en daar wat hebben mee mogen maken, voelt het als een periode die langer lijkt dan ze is, doordat al die feitjes zich opstapelen en langzaam aan tijd doen vergeten. Het werkelijke antwoord weet ik zelfs niet eens meer. Het moet ergens begonnen zijn in een zomer ergens op het strand bij Mecca. Ergens in de zomer van 1998 ontmoette ik Dennis, die met zijn bandje ‘Er was eens’ bij ons kwam spelen….ergens hebben we toen besloten om na die zomer, bij mij thuis wat te gaan zitten prutsen in mijn kelder en ergens vonden we dat toen leuk genoeg om een bandje te gaan vormen….geen ambitie…..geen moeilijk gedoe….gewoon spelen voor de lol. Eerst met drummer Sammy en bassist Mike, uiteindelijk met iedereen zoals jullie waarschijnlijk inmiddels wel weten.
Voor 1998 zat ik in een aantal bandjes, niet veel, maar wel een aantal. Ik ben op mijn elfde voor het eerst op een podium gestapt. Een soort talentenjacht-achtig ding….de aanlegsteiger in Gorinchem was de plek, You can’t hurry love gecovered door Phill Collins het nummer. In de jury zat Frank, toen manager van Doe Maar, nu van Blof….we komen elkaar regelmatig tegen en hebben het er nog wel eens over. Dat was de aftrap voor alle misere ha,ha. Daarna in een schoolbandje gezeten. The Reckles Scum Gang heette dat clubje, klaar voor world domination en…. In Gorinchem lukt dat aardig. In het begin covers van Elvis tot wat je kunt bedenken, later eigen liedjes. Heb ik tot mijn negentiende in gezeten; toen was het op. Op naar volgende bandje…play that funky music! Saxofoon, te gekke drummer, een hoop lol en zeker een hoop gezeik. Ging niet heel lang goed, maar wel een paar te gekke liedjes aan over gehouden, misschien hoor je ze nog wel eens. Daarna, ik zal hier ongeveer 24 zijn geweest, gestart met een club gasten die echt te gekke muziek maakte, die de oefenruimte nooit uit is gekomen….te perfectionistisch, te weinig vibe…zeg ik dan terugkijkend. Wel te gekke muzikanten. Freek Wennekes, Alex Geurink….misschien niet heel bekend, maar voor de oplettende lezer….die namen staan ook onder Taurus op As long as You want This. En toen? Toen was ik het even zat met bandjes, te veel gezeik ; teveel verschillende ambities en talenten….liever even geen band, dan telkens weer hetzelfde gezeur….het was zomer 1998. Ik runde een strandtent, zat op de TU in Delft en had het prima naar mijn zin,ha,ha.
Van toen naar nu is best een behoorlijke sprong, maar over alles er tussen is al behoorlijk wat gezegd en geschreven. Het lijkt me leuk om wat te schrijven over wat nog niet langs is gekomen. De tweede plaat ligt nu net in de winkels; mooie tijd om even terug te kijken naar het laatste jaar. Dat stond helemaal in het teken van So glad you made it. In januari nog geen idee hebben van wat en hoe….in maart voorzichtig aan beginnen met de pre-productie….dan naar juni en juli, de maanden van de studiotijd in Brussel……mixen in augustus bij Ronald in Mol…..september masteren in de Abbey Road en nog een keer bij Bob Ludwig…..oktober……lay-out bespreken bij de Fabriek in Delft…..om de 30e van zelfde maand in de winkel te liggen. Ben alweer moe als ik er aan terug denk, maar ben ook erg blij met de tweede kaner. 100% toewijding van iedereen betrokken bij dit album. Ik kan en wil het niet anders zeggen….over 25 jaar hoop ik dat dat een van mijn gedachtes zal zijn. Glad we made it.
En nu dan op naar wat komen gaat…..wat dat ook wezen mag. Ik zou best gelijk door willen naar plaatje nummer drie. Gewoon omdat ik benieuwd ben naar waar die plaat naar toe zal gaan. Heb ik nu echt geen idee van. Zoiets kan je ook niet afdwingen. Het moet weer uit het moment gaan komen, ben ik bang ha,ha. Ik sluit echter niet uit dat we daar op korte termijn al aan zullen beginnen, maar eerst de tour voor deze plaat gaan spelen. Momenteel aan het repeteren en het voelt met deze club erg fijn aan. Hopelijk gaan we nog heel wat dingen meemaken en gaan we heel veel lachen…..gewoon lol hebben in het spelen in een bandje; da’s waar het om ging en da’s waar het om gaat….niet meer, niet minder.
Bron: Kane.nl